Afgelopen weken best wel een aantal reacties gehad over mijn baksel
Het H-woord. Vooral toen de dagen nadat ik het schreef Wouter Bos eindelijk uit de kast kwam (de politieke kast) en het onderwerp in de media weer eens aan bod kwam. Zo zie je maar dat je dit weblog eigenlijk niet kan missen....................
Mijn bedoeling was overigens niet om alles van Wouter Bos / PvdA bij voorbaat af te schieten. Echter, ik heb kritiek op de manier waarop ze hun "visie" presenteren. Daarnaast heb ik ook kritiek op deze "visie" zelf, die naar mijn mening gewoon neerkomt op extra inkomensnivellering. Niet echt een goed idee in deze tijd waarin de economie onder druk staat en de vergrijzing voor de deur.
Als het gaat om de hypotheekrente-aftrek heb ik in het bewuste
stukje de feiten weergegeven. Niet de hoge inkomens profiteren, maar juist de grote middengroep. Wie daarin gaat snijden moet rekening houden met grote economische gevolgen (zie Zweden, waar de huizenmarkt destijds volledig instortte na het schrappen van de populaire aftrekpost).
M.b.t. de plannen van Bos voor de grote groep senioren is deze week gebleken dat er weinig begrip voor is. Marcel van Dam, toch een onverdachte bron in deze, fileerde de plannen om AOW-ers mee te laten betalen. Achteraf de spelregels van de pensioenen van miljoenen Nederlanders gaan wijzigen is moeilijk te verdedigen, vragen om moeilijkheden en bovendien gewoon onrechtvaardig.
Verder is, net zoals bij het hypotheekrente-aftrek-dossier, voor niemand duidelijk wie in de ogen van de PvdA nu eigenlijk de rekening gaat betalen van de extra nivellering die de PvdA voorstaat. Wie zijn de "rijken" in de ogen van Wouter Bos die nog wat extra solidariteit zal worden opgelegd? Niemand weet het en tot de verkiezingen zal hier waarschijnlijk ook geen duidelijkheid over komen.
Noem het solidariteit of nivellering, de plannen die de PvdA de laatste weken publiceert zijn contra-productief. De PvdA wil te taart herverdelen (een sympathiek idee, is dan het meest gebruikte cliché), maar door de plannen van deze partij zal de taart kleiner worden. In haar
artikel "Onbegrepen solidariteit" legt arbeidseconome Henriëtte Maassen van den Brink het op een heldere manier uit: iedereen is bereid iets over te hebben voor een ander (solidariteit), zolang het niet tegen hun eigen belang in gaat. Economische groei (en dus groeiende koopkracht) is dus van groot belang, zodat de taart groter wordt voor iedereen.
groet, Ferry